Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

Παραδοσιακά παιχνίδια του τόπου μας!!!

Οι μαθητές της Ε΄ τάξης με τη βοήθεια και την καθοδήγηση  του γυμναστή του σχολείου μας κ. Καϋμενόπουλου και τη συνδρομή του δασκάλου τους κ. Ξανθόπουλου, συμμετείχαν στο πολιτιστικό πρόγραμμα "Παραδοσιακά παιχνίδια του τόπου μας". Οι μαθητές μας απευθύνθηκαν σε συνομηλίκους τους αλλά και σε μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους της περιοχής τους και κατέγραψαν έναν μεγάλο αριθμό από ομαδικά παιχνίδια που παίζονταν από τις προηγούμενες γενιές, αλλά και παιχνίδια που εξακολουθούν να παίζονται και σήμερα. Οι στόχοι που τέθηκαν εκτός της καλλιέργειας της ερευνητικής δεξιότητας των μαθητών μέσω της καταγραφής, ανέδειξαν επίσης την πολιτιστική σημασία της συνέχειας και της διάσωσης των παιχνιδιών καθώς και την κοινωνική ωφέλεια που προκύπτει από τις ομαδικές δραστηριότητες. Τα παιδιά αφού συλλέξανε τις πληροφορίες για τα παιχνίδια προχώρησαν στο επόμενο στάδιο του προγράμματος που ήταν η εμπειρική συμμετοχή στην αυλή του σχολείου. Το τελικό στάδιο αφορούσε την παρουσίαση των παιχνιδιών και περιλάμβανε εικαστικές δημιουργίες με σκηνές από τα παιχνίδια.

Μάγισσα, μάγισσα, τι μαγειρεύεις;

Αριθμός συμμετεχόντων: Παίζεται από 3 και πάνω παιδιά.
Κανόνες παιχνιδιού: Ένα από τα παιδιά είναι η μάγισσα, ενώ τα υπόλοιπα είναι σε απόσταση 10 μέτρων από αυτήν. Η ομάδα των παιδιών ρωτά: " Μάγισσα, μάγισσα, τι μαγειρεύεις;" Η μάγισσα λέει ένα φαγητό και σε όποιον αρέσει κάνει ένα βήμα μπροστά. Στο τέλος όταν ένα παιδί φτάσει κοντά στη μάγισσα, τη ρωτά τι μαγειρεύει, κι εκείνη απαντά "βραστό αίμα". Μετά τους κυνηγάει μέχρι να πιάσει κάποιον. Αυτόν που θα πιάσει γίνεται η μάγισσα.


  Το παιχνίδι όπως το ζωγράφισαν κάποια από τα παιδιά:



  Το παιχνίδι στην αυλή του σχολείου:






Αγαλματάκια.

Αριθμός συμμετεχόντων: Παίζεται από 3 και πάνω παιδιά.
Κανόνες παιχνιδιού: Ένα παιδί "τα φυλάει" έχοντας γυρισμένη την πλάτη στα υπόλοιπα παιδιά και λέει: "αγαλματάκια ακίνητα, αμίλητα κι αγέλαστα". Τα παιδιά από πίσω του κάνουν διάφορες κινήσεις και μόλις το παιδί που τα φυλάει γυρίσει την πλάτη του εκείνα πρέπει να ακινητοποιηθούν. Η μάνα, προσπαθεί κατόπιν να κάνει τα υπόλοιπα παιδιά να κουνηθούν ή να γελάσουν χωρίς να τα ακουμπήσει. Αν κάποιο παιδί δεν τα καταφέρει βγαίνει έξω. Το παιχνίδι συνεχίζεται μέχρι να απομείνει ο τελευταίος, ο οποίος καλείται να τα φυλάξει.

 Το παιχνίδι όπως το ζωγράφισαν κάποια από τα παιδιά:





  Το παιχνίδι στην αυλή του σχολείου:




 
Τα βαρελάκια.

Αριθμός συμμετεχόντων: Παίζεται από 3 και πάνω παιδιά.
Κανόνες παιχνιδιού: Τα παιδιά στέκονται το ένα πίσω από το άλλο σε μια σειρά αφήνοντας μια μικρή απόσταση μεταξύ τους. Κατόπιν σκύβουν, κρατούν τα γόνατα με τα χέρια τους ανάμεσα στα οποία βάζουν το κεφάλι. Το τελευταίο παιδί αρχίζει να πηδάει πάνω από τα άλλα μέχρι να πάρει θέση πρώτο στη σειρά. Ακολουθούν τα άλλα παιδιά. Χάνει και βγαίνει από το παιχνίδι αυτός που θα χάσει την ισορροπία του.

  Το παιχνίδι όπως το ζωγράφισαν κάποια από τα παιδιά:





  Το παιχνίδι στην αυλή του σχολείου:




Η ουρά του γαϊδάρου.

Αριθμός συμμετεχόντων: Παίζεται από 3 και πάνω παιδιά.
Κανόνες παιχνιδιού: Ένα από τα παιδιά σχεδιάζει σε ένα μεγάλο κομμάτι χαρτί, μεγέθους τουλάχιστον Α3, έναν γάιδαρο χωρίς την ουρά του. Τα υπόλοιπα παιδιά, βάζουν το καθένα με τη σειρά του, ένα μαντίλι στα μάτια και προσπαθούν χωρίς να βλέπουν, να σχεδιάσουν την ουρά του γαϊδάρου. Νικητής είναι αυτός που θα σχεδιάσει την ουρά πιο κοντά στο σωστό σημείο. 

 Το παιχνίδι όπως το ζωγράφισαν κάποια από τα παιδιά:





  Το παιχνίδι στην τάξη:



 
Το κουτσό.

Αριθμός συμμετεχόντων: Παίζεται από 2 και πάνω παιδιά.
Κανόνες παιχνιδιού: Αρχικά σχεδιάζουμε στο δάπεδο ένα σχήμα χωρισμένο σε τετράγωνα. Μετά παίρνουμε μια πέτρα στρογγυλή και με το ένα πόδι σπρώχνουμε την πέτρα. Προσέχουμε να μην πατήσουμε τις γραμμές των τετραγώνων γιατί θα χάσουμε. Σπρώχνουμε την πέτρα μέχρι να περάσουμε απ' όλα τα τετράγωνα και να επιστρέψουμε πάλι στην αρχή.


 Το παιχνίδι όπως το ζωγράφισαν κάποια από τα παιδιά:



 Το παιχνίδι στην αυλή του σχολείου:




Μπερλίνα.

Αριθμός συμμετεχόντων: Παίζεται από 5 και πάνω παιδιά.
Κανόνες παιχνιδιού: Ένα από τα παιδιά κάνει την Μπερλίνα και ένα άλλο τον ταχυδρόμο. Τα υπόλοιπα παιδιά μαζί με τον ταχυδρόμο απομακρύνονται από την Μπερλίνα και με χαμηλή φωνή λέει το καθένα στον ταχυδρόμο από ένα πείραγμα για την Μπερλίνα.  Κατόπιν πλησιάζουν την Μπερλίνα και ο ταχυδρόμος της ανακοινώνει τα πειράγματα χωρίς να αναφέρει ποιος είπε τι. Η Μπερλίνα διαλέγει ένα από τα πειράγματα και προσπαθεί να μαντέψει ποιος το είπε. Αν μαντέψει σωστά, Μπερλίνα γίνεται το παιδί που έκανε το πείραγμα.


 Το παιχνίδι όπως το ζωγράφισαν κάποια από τα παιδιά:



  Το παιχνίδι στην αυλή του σχολείου:



 
Tο Μπιζζζ.

Αριθμός συμμετεχόντων: Παίζεται από 3 και πάνω παιδιά.
Κανόνες παιχνιδιού: Μαζεύονται τα παιδιά και αποφασίζουν ποιος θα τα φυλάει. Αυτός λοιπόν κάθεται σε ένα σκαμνί και βάζει το δεξί του χέρι κάτω από την αριστερή του μασχάλη, κρατώντας την παλάμη προς τα επάνω, ενώ με το αριστερό χέρι κρατάει κλειστά τα μάτια του. Οι άλλοι παίχτες στέκονται προς τα αριστερά του και ένας από αυτούς τον πλησιάζει, του χτυπάει την ανοιχτή παλάμη και ύστερα απομακρύνεται. Όλοι χοροπηδούν γύρω του και στριφογυρίζουν το δάχτυλό τους φωνάζοντας "Μπιζζζ" όπως και η μέλισσα. Αυτός που τα φυλάει πρέπει να μαντέψει ποιος τον χτύπησε. Αν τον ανακαλύψει, τότε αυτός παίρνει τη θέση του αλλιώς το παιχνίδι συνεχίζεται κατά τον ίδιο τρόπο.


 Το παιχνίδι όπως το ζωγράφισαν κάποια από τα παιδιά:




  Το παιχνίδι στην αυλή του σχολείου:




Περνά, περνά η μέλισσα.

Αριθμός συμμετεχόντων: Παίζεται από 5 και πάνω παιδιά.
Κανόνες παιχνιδιού: Δύο από τα παιδιά είναι οι μάνες που κάθονται η μια απέναντι από την άλλη και διαλέγουν δύο αγαπημένα πράγματα π.χ. χρώματα, ομάδες, ζώα κ.α. Οι μάνες αρχίζουν να τραγουδούν:
"Περνά, περνά η μέλισσα
με τα μελισσόπουλα
και με τα κλωσσόπουλα.
Κούφιο καρύδι, γεμάτο σαρίδι,
πέρασε και ο Διαμαντής με τη Διαμαντίνα"
Τα υπόλοιπα παιδιά στέκονται το ένα πίσω από το άλλο και περνάνε ανάμεσα από τις μάνες όσο εκείνες λένε το τραγούδι. Όταν τελειώσει το τραγούδι πιάνουν το παιδί που περνά ανάμεσά τους και το ρωτάνε κρυφά στο αυτί ποιο από τα δύο πράγματα που ανέφεραν στην αρχή του αρέσει και ανάλογα αυτό το παιδί πηγαίνει πίσω από την αντίστοιχη μάνα. Αυτό συνεχίζεται μέχρι να τελειώσουν τα παιδιά. Τέλος χαράσσουν μια γραμμή και στέκονται η μια ομάδα απέναντι από την άλλη. Κάθε παιδί πιάνει τη μέση του μπροστινού του και τραβάνε όλοι προς τα πίσω. Όποια ομάδα πατήσει τη γραμμή χάνει. 

  Το παιχνίδι όπως το ζωγράφισαν κάποια από τα παιδιά:






  Το παιχνίδι στην αυλή του σχολείου:





Σπασμένο τηλέφωνο.

Αριθμός συμμετεχόντων: Παίζεται από 5 και πάνω παιδιά.
Κανόνες παιχνιδιού: Τα παιδιά κάθονται το ένα δίπλα στο άλλο. Ο πρώτος λέει μια λέξη όσο πιο γρήγορα μπορεί στο αυτί του δεύτερου. Αυτός προσπαθεί να επαναλάβει αυτό που άκουσε στο αυτί του επόμενου. Ο τελευταίος στη σειρά ανακοινώνει τη λέξη δυνατά και αν είναι σωστή, μπαίνει πρώτος.

  Το παιχνίδι όπως το ζωγράφισαν κάποια από τα παιδιά:

 



  Το παιχνίδι στην αυλή του σχολείου:



Το πατητό.

Αριθμός συμμετεχόντων: Παίζεται από 6 και πάνω παιδιά.
Κανόνες παιχνιδιού: Τα παιδιά χωρίζονται σε 2 ομάδες που στέκονται η μία απέναντι από την άλλη. Κάθε παιδί έχει το ζευγάρι του στην απέναντι ομάδα. Το πρώτο ζευγάρι παιδιών ξεκινά συλλαβίζοντας δυνατά τη λέξη πα-τη-τό, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούν να πατήσουν ή να αποφύγουν το ένα το άλλο. Νικητής του ζευγαριού είναι το παιδί που θα πατήσει με το πόδι του το πόδι του άλλου παιδιού. Όποια ομάδα έχει τους περισσότερους νικητές είναι η νικήτρια. 


 Το παιχνίδι όπως το ζωγράφισαν κάποια από τα παιδιά:



  Το παιχνίδι στην αυλή του σχολείου:





Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό.

Αριθμός συμμετεχόντων: Παίζεται από ομάδες  που περιλαμβάνουν συνήθως πάνω από τέσσερα παιδιά.
Κανόνες παιχνιδιού: Τα παιδιά εκτός από ένα, κάθονται κάτω και σχηματίζουν έναν κύκλο. Το παιδί που είναι έξω από τον κύκλο ( η μάνα ) αρχίζει να τρέχει γύρω γύρω  κρατώντας ένα μαντίλι ενώ οι υπόλοιποι τραγουδούν όλοι μαζί το εξής τραγουδάκι: 

" Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό
έχασα τη μάνα μου και πάω να τη βρω
παπούτσια δε μου δίνει να πάω στο χορό"

Η "μάνα" που συνεχίζει να κινείται γύρω από τον κύκλο, ρίχνει κρυφά το μαντίλι πίσω από ένα παιδί και συνεχίζει να κάνει την ίδια κίνηση μέχρι  κάποιο από τα παιδιά να καταλάβει ότι δεν κρατάει πια το μαντίλι. Τότε όλα τα παιδιά του κύκλου χωρίς να γυρίσουν να κοιτάξουν, προσπαθούν να καταλάβουν αν το μαντίλι βρίσκεται από πίσω τους. Το παιδί που θα πιάσει το μαντίλι σηκώνεται και αρχίζει να κυνηγάει τη μάνα και αν την πιάσει πριν αυτή προλάβει να κάτσει στη θέση του,  ξανακάθεται εκεί που βρισκόταν και η μάνα συνεχίζει ως μάνα μέχρι να καταφέρει να κάτσει.

Το παραπάνω παιχνίδι κατέγραψε ο Βασίλης ο οποίος μας γράφει και τι σημαίνει παιχνίδι για τον ίδιο:  " Το παιχνίδι για μένα σημαίνει χαρά, διασκέδαση και γέλιο".

 Το παιχνίδι όπως το ζωγράφισαν κάποια από τα παιδιά:

Άντα

Ντενίσα

Νικόλας Β.
 Το παιχνίδι στην αυλή του σχολείου:




Γάτα γατούλα

Αριθμός συμμετεχόντων: Παίζεται από τρία (3) και πάνω παιδιά.
Κανόνες παιχνιδιού:  Ένα παιδί κάνει τη γατούλα και γυρίζει την πλάτη του στα άλλα παιδιά. Εκείνα του τραγουδούν " γάτα γατούλα τι χρώμα ζητάς, πες ένα χρώμα αλλιώς θα τις φας με τη σκούπα της γιαγιάς". Τότε το παιδί που κάνει τη γάτα γυρίζει προς τα υπόλοιπα παιδιά, λέει ένα χρώμα και τρέχει να τα πιάσει. Τα παιδιά προσπαθούν να πιάσουν κάτι που έχει χρώμα ίδιο με αυτό που διάλεξε η "γάτα". Αν κάποιο παιδί δεν προλάβει και η "γάτα" καταφέρει να το πιάσει χάνει και τα φυλάει αυτό. Το παιδί που κάνει τη γάτα πρέπει να διαλέγει χρώματα που δύσκολα θα εντοπίσουν τα άλλα παιδιά.

Το παραπάνω παιχνίδι κατέγραψε η Νεφέλη η οποία μας γράφει και τι σημαίνει παιχνίδι για την ίδια:

"Παιχνίδι για μένα σημαίνει χαρά, διασκέδαση, ηρεμία, επικοινωνία και γυμναστική. Το παιχνίδι που είναι πιο σημαντικό για μένα είναι το κυνηγητό γιατί με φέρνει πιο κοντά με τους φίλους μου. Τους γνωρίζω καλύτερα, κάνω γυμναστική και αναπνέω καθαρό αέρα".

Το παιχνίδι όπως το ζωγράφισαν κάποια από τα παιδιά:

Αντώνης


Βιβή


Άντα
Το παιχνίδι στην αυλή του σχολείου:




3 σχόλια: