Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

Ανάγνωση παραμυθιών στο ολοήμερο


«Ελληνικά Παραδοσιακά Παραμύθια» - Χρυσάνθη Καραΐσκου

 
«Η Ανδραβίδα και ο Γιάννης»

Κάποτε ζούσε μια κοπέλα, η Ανδραβίδα, που όταν γελούσε έπεφταν κουφέτα από το στόμα της, όταν χτενιζόταν έπεφταν ροδοπέταλα από τα μαλλιά της κι όταν έκλαιγε, έβγαιναν από τα μάτια της μαργαριτάρια. Όμως, δεν έπρεπε ποτέ να δει τη θάλασσα, γιατί θα μεταμορφωνόταν αμέσως σε ψάρι. Ο αδερφός της, ο Γιάννης, ταξίδεψε για να επισκεφτεί το βασιλόπουλο, που ήταν φίλος του. Εκείνος άκουσε τις αρετές της Ανδραβίδας και θέλησε να την κάνει γυναίκα του. Ξεκίνησαν λοιπόν τα δυο αδέρφια μαζί με την υπηρέτρια να πάνε με το καράβι στο παλάτι του πρίγκιπα. Όμως, η Ανδραβίδα είδε τη θάλασσα και αμέσως έγινε ψάρι και χάθηκε μακριά. Ο Γιάννης αναγκάστηκε να παρουσιάσει την υπηρέτρια για αδελφή του, γιατί το βασιλόπουλο δε θα τον πίστευε… Και η ζωή του γινόταν όλο και πιο δύσκολη.
Ένα παραδοσιακό παραμύθι  με φαντασία και μαγεία, όπου η αδελφική αγάπη και η αλήθεια καταφέρνουν να νικήσουν την κακία.
 
«Οι τρεις σπανοί»

Ένα ζευγάρι γέρων ζουν με λιγοστά υπάρχοντα σε ένα χωριουδάκι. Τα πράγματα όμως δεν πάνε καλά κι αποφασίζουν να πουλήσουν το μοσχάρι τους. Κατεβαίνει λοιπόν η γριά στην αγορά της πόλης, μα για κακή της τύχη τη βλέπουν τρεις σπανοί και σκέφτονται να την κοροϊδέψουν. Αγοράζουν το μοσχάρι για τράγο σε πολύ χαμηλή τιμή κι όταν το μαθαίνει ο γέρος, αποφασίζει να τους πληρώσει με το ίδιο νόμισμα. Με πολύ έξυπνα τεχνάσματα καταφέρνει να τους πουλήσει ένα γάιδαρο και μετά ένα λαγό για… χρυσάφι! Όταν οι σπανοί καταλαβαίνουν την απάτη, είναι πια πολύ αργά..!

 
«Η πίτα του Μυλωνά»

Ένα παιδί φορτώνει στάρι το γάιδαρο και πάει στο μυλωνά, για να το κάνουν αλεύρι και ψωμί. Αλλά ο πονηρός μυλωνάς σκέφτεται να κοροϊδέψει το παιδί και να βγει κερδισμένος. Σκαρφίζεται ένα παιχνίδι: όποιος πει την ιστορία με τα πιο πολλά ψέματα και ο άλλος την πιστέψει κάνοντας ερωτήσεις, θα κερδίσει την πίτα που θα φτιάξουν με το αλεύρι. Το παιδί, όμως, καταλαβαίνει την πονηριά του μυλωνά, πλάθει μια πολύ έξυπνη ιστορία για να τον ξεγελάσει κι έτσι ο μυλωνάς πέφτει στην ίδια του την παγίδα!



 
«Ο παππούς πετάει» - Ζίγκριντ Λάουμπε, Μαρία Μπλαζεγιόφσκι

Ο Βάλεντιν κάνει παρέα στον άρρωστο παππού του, γιατί η αδύναμη καρδιά του δεν του επιτρέπει να σηκωθεί από το κρεβάτι και να απολαύσει τις χαρές της ζωής. Ο Βάλεντιν ανοίγει το παράθυρο και μπαίνει στο δωμάτιο φως και δροσερός αέρας. Μαζί με το κελάημα του κότσυφα βρίσκουν τον τρόπο να ταξιδέψουν μακριά, πάνω από χωριά και λιβάδια. Πετούν πάνω από το δάσος, κάθονται στα κλαδιά των δέντρων κι ακούν το απαλό θρόισμα των φύλλων, δροσίζουν τα πόδια τους στο ρυάκι, θαυμάζουν τα χρώματα των πεταλούδων και του ουράνιου τόξου, γεύονται τις κατακόκκινες φράουλες, μυρίζουν το μεθυστικό άρωμα των λουλουδιών και χαμογελούν με κάθε μικρή χαρά, ώσπου έρχεται το τέλος της μέρας… μαζί και το τέλος της ζωής του παππού.
Μια γλυκιά ιστορία γεμάτη από μικρά καθημερινά πράγματα που μας κάνουν χαρούμενους, αρκεί να θυμόμαστε να τα προσέχουμε και να τα εκτιμούμε. Διαπραγματεύεται και δίνει αφορμή για συζήτηση σχετικά με το θέμα του θανάτου αγγίζοντάς το απαλά και συγκινώντας μικρούς και μεγάλους.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου